درمان چاقی موضعی :

 

به طور کلی روشهای درمانی چاقی موضعی دو گروه کلی تقسیم می گردند : 

 

  1. روشهای خارجی یا External : در این روشها هیچ نیازی به برش جراحی نبوده و با استفاده از تابش امواج مختلف نظیر امواج رادیویی یا لیزر یا مافوق صوت و یا استفاده از سرمای زیاد چربی ناحیه از بین می رود . در اینگونه روشها سلولهای چربی خرد شده توسط جریان خون و لنف با کمک مکانیسمهای طبیعی از بدن دفع می گردند .
     
  2. روشهای داخلی یا Internal : در این روشها به کمک برشهای جراحی کوچک (نظیر لیپولیز) در پوست ناحیه مورد نظر ، بدرون بافت چربی رفته و پس از انجام تخریب سلولهای چربی خرد شده توسط جراح به کمک دستگاه ساکشن از بدن خارج می گردند . 

    هر دو نوع روشها مزایا و معایبی را دارا می باشند .
     

مزایا و محدودیت روشهای درمان چاقی موضعی :
 

روشهای خارجی : مزیت عمده این روشها عدم نیاز به برش جراحی و در نتیجه غیرتهاجمی بودن آنهاست . ولی محدودیت آنها نیز در از بین بردن میزان کم چربی در هر جلسه و در نتیجه نیاز به جلسات متعدد است. از بین این روشها می توان از روش کرایولیپولیز که باعث از بین بردن کامل سلولهای چربی در 1 یا حداکثر 2جلسه می گردد ، بعنوان روشی منحصر به فرد یاد کرد .

مزیت روش های داخلی در قابلیت خارج کردن میزان قابل توجهی از بافت چربی طی یک جلسه است که البته آن هم روشی کاملاً تهاجمی محسوب گشته و محدودیت آن عدم پذیرش بیمار است.